Zaskoczyło mnie, jak duże znaczenie ma etap empatii i definiowania problemu często chcemy od razu „rozwiązywać”, ale dopiero poznanie potrzeb pokazuje, że pierwsze pomysły bywają (niekiedy) powierzchowne i trzeba szukać dalej. Miłym zaskoczeniem podczas szkolenia była też kreatywność uczestników – nawet proste ćwiczenia potrafiły uruchomić bardzo ciekawe, innowacyjne pomysły. 

Uważam, że metoda design thinking zdecydowanie powinna być szerzej stosowana w polskich szkołach. W moim odczuciu ułatwia ona pracę nauczycielowi, pozwala lepiej zrozumieć ucznia i nawiązać z nim kontakt. Jednocześnie sprawia, że zajęcia mogą być prowadzone w sposób kreatywny i atrakcyjny, co zwiększa zaangażowanie uczniów. 

Zaskoczyło mnie to, że to wszystko nie jest tak trudne, jak mogłoby się wydawać. „Z marszu” niemal, podczas swojej codziennej pracy, mogę użyć interdyscyplinarnego myślenia o nauczaniu, a także metody design thinking podczas omawiania lektur. 

W swojej codziennej pracy „z marszu” mogę wprowadzić te najprostsze metody z design thinking oparte na potrzebach, dzięki którym wspólnie całą grupą można szukać pomysłów  czy rozwiązań dla danego problemu. Podoba mi się to, że odpowiednio zadane pytanie i spojrzenie na problem, może generować tak inne niż pierwotnie się przypuszcza rozwiązania.

Zaskoczyło mnie, jak szerokie i elastyczne jest zastosowanie design thinking również w przedmiotach artystycznych, choć wymaga to kreatywnego podejścia.